Θησαυρός  Αρχαίων ΕλληνικώνΝέων Ελληνικών

47. ζωή { Οργανική Ύλη }

Ουσ. ζωή περιουσία, βιός, υπάρχοντα, τα προς το ζην
~ μεταθανάτια, αιώνια, μέλλουσα, καθημερινή, ειρηνική, ασκητική
[ Βλ. σχετικό όρο: βίος ]
βίος ζωή, τρόπος ζωής, βίος (λόγ.)
ὕπαρξις ύπαρξη, άνθρωπος, υπόσταση

Ρ. ζάω [ζω] δίνω ζωή, διατηρώ στη ζωή
ζάω [βιώνω] νιώθω, αισθάνομαι
ζάω [ζω με ευμάρεια και ευτυχία] καλοζώ
βιόω ζω, περνώ τη ζωή μου, διάγω τον βίο μου, διαρκώ
ὑπάρχω υπάρχω, διαβιώ (λόγ.), ισχύω, έχω υπόσταση

Επίθ. ζωός [αυτός που έχει υπόσταση] ζωντανός
ἔμβιος [αυτός που έχει μέσα του ζωή] ζωντανός
ζωϊκός [αυτός που ενέχει ζωή, που ανήκει στον οργανικό κόσμο] έμβιος, ζωτικός
ζωτικός [αυτός που χαρακτηρίζει τη ζωή] ζωτικός, ζωηρός, ακμαίος
ἔμπνους [αυτός που έχει πνοή] ζωντανός
ἔμψυχος ζωντανός, ζωηρός, έμβιος
ζωηφόρος [αυτός που παρέχει ζωή] ζωοδότης, ζωογόνος, σωτήριος
μακρόβιος [αυτός που ζει πολλά χρόνια] μακρόβιος, αιωνόβιος, πολυετής, πολυζώητος, πολύχρονος
ἀείζωος αιώνιος
ἀπέθαντος αθάνατος

Επίρ. ζωικῶς ζωντανά
ἐν ζωῆ στη ζωή
ἰσοβίως ισόβια, για όλη τη ζωή
διηνεκῶς ασταμάτητα, συνεχώς, αιώνια