Θησαυρός  Αρχαίων ΕλληνικώνΝέων Ελληνικών

89. πόλεμος { Δράση }

Ουσ. πόλεμος πόλεμος, εμπόλεμη κατάσταση
~ αμυντικός, παγκόσμιος, θρησκευτικός, φυλετικός, εναέριος, κατακτητικός
μάχη μάχη, σύγκρουση, συμπλοκή, πάλη, εχθροπραξία
ἀγών πόλεμος, μάχη, ενέργεια στη μάχη
σύρραξις σύγκρουση, σύρραξη
ἔρις διαμάχη, αντιπαράθεση, μονομαχία πολέμου

Ρ. πολεμέω είμαι σε πόλεμο, μάχομαι, κάνω μάχη
πολεμόω καθιστώ κάποιον πολέμιο, εχθρικό
συμπολεμῶ συναγωνίζομαι
ἀγωνίζομαι πολεμὠ, μάχομαι
μάχομαι δίνω μάχη, πολεμώ
πόλεμον ἄγω διατηρώ τον πόλεμο
πόλεμον ποιῶ κάνω πόλεμο, είμαι αίτιος πολέμου
πόλεμον τίθεμαι αρχίζω ή παύω πόλεμο
πόλεμον αἴρομαι επιβάλλω πόλεμο
εἰρήνην λύω σπάζω την ειρήνη, παραβιάζω την ειρήνη

Επίθ. πολεμικὀς [αυτός που ανήκει ή ταιριάζει σε πόλεμο] πολεμικός, εχθρικός
πολέμιος εχθρικός, πολεμικός
πολιορκητικός [αυτός που ανήκει ή ταιριάζει σε πολιορκία] πολιορκητικός
φιλοπόλεμος [αυτός που αγαπά τον πόλεμο] πολεμοχαρής
φιλόμαχος [αυτός που αγαπά τη μάχη] φιλοπόλεμος, πολεμοχαρής

Επίρ. πολεμικῶς με πολεμική διάθεση, με πολεμικό τρόπο
πολεμίως με εχθρικό τρόπο
ἀμαχητί χωρίς μάχη

Φρ. ὁ δε πόλεμος βίαιος διδάσκαλος ο πόλεμος γίνεται δάσκαλος της βίας