Θησαυρός  Αρχαίων ΕλληνικώνΝέων Ελληνικών

117. ὕψος { Διάσταση }

Ουσ. ὕψος ύψος
κορυφή κορυφή, το ύψιστο σημείο
κορωνίς κορυφή, το ανώτατο σημείο, αποκορύφωμα
κάρα κεφάλι, κορυφή πράγματος
ἀνάστημα ύψος, μέγεθος
μέγεθος μεγαλείο, ύψος, ανάστημα
αὔξησις αύξηση, ανάπτυξη
ἐκπήδημα [ύψος μεγάλο για να υπερπηδήσει κάποιος] πήδημα προς τα πάνω, τίναγμα

Ρ. ὑψόω σηκώνω ψηλά, εγείρω
ἀνυψόω ανυψώνω, ανασηκώνω
ὀρθόω ανασηκώνω, ανορθώνω, σηκώνω σε όρθια στάση
κορυφόω φέρνω σε αποκορύφωση
ὕψος ἔχω φθάνω σε κάποιο ύψος
ὕψος λαμβάνω ψηλώνω, φθάνω σε ύψος
αὐξάνω υψώνω, αυξάνω σε ύψος

Επίθ. ὑψηλός ψηλός, υψηλός, ανυψωμένος
ἀνώτερος ψηλότερος
ὑπερύψηλος υπερβολικά ψηλός, πανύψηλος
ὑψιφόρητος [αυτός που φέρει προς τα ύψη] ανωφερής, απόκρημνος
ἀνωφερής [αυτός που ανεβαίνει, που κατευθύνεται προς τα επάνω] ανηφορικός
κορυφαῖος [αυτός που βρίσκεται στην κορυφή] κορυφαίος

Επίρ. ὑψόθεν από ύψος, από ψηλά, από επάνω
ὑψοῦ υψηλά, στα ύψη, πάνω
ὑψόσε προς τα ύψη, προς τα πάνω, ψηλά
ἀνωτέρω ψηλότερα